Een tien(er)

Een tien(er)

Als jongere ben je veel met de toekomst bezig. Tenminste, je omgeving is veel met je toekomst bezig, en jij gelooft dan ook maar dat dat belangrijk is. Vanuit jezelf als jongere ben je volgens mij nog heel veel met het nu bezig, met je leven als 13- of 16-jarige. Gelukkig maar.
Wat is dat eigenlijk: je toekomst? Je hoort er veel over, de vraag ‘wat wil je worden’ is bekend, je schoolonderwijs is gebaseerd op ‘leren voor later’. De reden dat ik hier iets over wil zeggen is omdat ik een iets andere boodschap heb dan ‘je leeft voor later’. En hopelijk ga je daar zelf kritisch over nadenken. Of naar kijken.
Ik kan me zo voorstellen dat je als jongere snel het gevoel krijgt dat je ‘er nog lang niet bent’. Dat je nog verre van ‘af’ bent. Het blijft vaag waar je dan moet zijn (een plek? Een prestatie? Een oscar?), of wat het betekent om ‘af’ te zijn. Die vaagheid is eigenlijk al voldoende reden om de alarmbellen te laten rinkelen. Dan weet je dat er iets niet klopt. En inderdaad, je komt ‘er’ nooit, en zelfs als je alles bereikt hebt wat je bedacht had, verandert er in wezen niks.

Ik zal je een geheimpje verklappen: ik ben al een tijdje volwassen en nog steeds niet af. Of ‘ergens’. En ik vermoed dat dit voor alle volwassenen geldt, hoewel weinig mensen het snel zullen toegeven. En wat ben ik blij dat er niks ‘af’ is, en dat ik nog ‘nergens’ ben! Dat betekent dat er nog van alles te ontdekken valt, dat ik nog lang niet ben uitgeleefd en dat ik nog lekker verder mag reizen en genieten.

Ik zou het willen omdraaien: je bent al perfect, precies zoals je NU bent. Je hebt al een tien. Je bent al een tien. Zo. Wat blijft er dan nog over? Ga maar eens kijken. Ik hoor graag wat jullie gedachten hierover zijn, en wie weet ga ik hier dan verder op in in de volgende blog. Niks is ever ‘af’, ook deze blog niet 🙂